Bergues, une balade de charme

Eindelijk raakte deze post op zijn pootjes. Het was een heel werk om alles getypt en geplakt te krijgen, vandaar dat deze post wat laat op de avond komt maar het is wel nog altijd maandag, zoals ik beloofde. Net zoals ik al een beetje voorspelde, hebben velen van jullie gevonden waar we vorige zondagnamiddag zijn gaan wandelen. Bergues dus! De foto's verklapten best wel wat en met de hulp van google kwam je zo al gauw bij het juiste stadje uit.

I finally got this post together. It took me longer than I had expected and that's why it's so late in the evening when I post this but it is always monday still, as I promised. I already predicted a lot of you would find the correct answer to the question what city we went to for a walk last sunday, and so you did. It was Bergues indeed! My photos reveiled quite a lot and with the help of google it wasn't that hard anymore to find the right city.

 

 

'Le Bruegel' en 'La taverne' verraadden al dat dit wellicht een Franse stad was.
Als je dan ook nog op 'taverne Le Bruegel' ging googelen, dan kwam je er wellicht al achter dat het om Bergues ging.

'Le Bruegel' and 'La taverne' already sent you in the direction of a French city.
Googling 'taverne Le Bruegel' may have given you the right answer already.

 

 

Op de Casselpoort, toch wel de mooist bewaarde poort van de stad, mét houten ophaalbrug, is bovendien een fronton te zien met het embleem van de Franse Zonnekoning Lodewijk XIV. Die gaf de opdracht aan Vauban om de Middeleeuwse vestingen van Bergues te verbeteren en uit te breiden. Bergues was maar één van de steden die zo'n vesting kregen en die samen met de vestingen van onder andere Ieper, Duinkerke en Rijsel deel uitmaakten van een dubbele fortenlinie ter verdediging van de Franse grens. De vestingen in Bergues van vandaag de dag zijn niet te vergelijken met die van Ieper. Terwijl er in Ieper brede wandelpaden zijn die voor iedereen goed toegankelijk zijn, is het in Bergues een wirwar van paden en paadjes, trappen en trapjes, poorten en poortjes en vaak moet onder de laaghangende takken van bomen een weg gebaand worden. Het maakt een wandeling langs de vestingen van Bergues wel een stuk avontuurlijker natuurlijk en zeker de moeite waard.

The 'Gate of Cassel', the prettiest of all the gates of the city, with wooden drawbridge, has a pediment with the emblem of the French Sunking Louis XIV. He was the one giving Vauban the assignment to reinforce the medieval fortifications of Bergues and to add more and better fortifications. Bergues was one of the cities who got one of Vauban's famous fortifications. Together with the fortifications of Ypres, Dunkirk and Lille to name just a few, it was part of a double fort line to defend the French border. The ramparts in Bergues you can walk along now are not at all like the ramparts in Ypres. In Ypres there are broad walking paths, accessible for everyone. In Bergues it's more of an adventure to walk along the ramparts. There are many narrow stairs to climb, narrow pathways to take and you often have to dive under branches of trees to be able to follow the path but it has its charm and as I said it is more of an adventure.

 

 

De wandeling is bovendien aangeduid door zwarte schildjes met gele streep die je ook op de foto's ziet terugkomen. Je kan de wandeling trouwens hier downloaden.

The walk is indicated with black shields with a yellow stripe on them, as you see on the picture above. You can download the exact route here but it is in French, I couldn't find an English version. Just click 'cliquez ici' and you can download it.

 

 

De vlag die je heel vaak ziet terugkomen is de vlag van Vlaanderen en Bergues ligt ook in Vlaanderen, Frans-Vlaanderen weliswaar, maar dat ze zich in Bergues echt wel Vlaming voelen mag duidelijk zijn uit de vele Vlaamse vlaggen die er wapperen aan gevels en op de torens van de stad. Nog nooit zag ik in een stad zoveel Vlaamse vlaggen als daar in Bergues. Het zijn misschien nog de naweeën van de film 'Bienvenue chez les Ch'tis'. En dat was meteen nog iets wat in de foto's te zien was en je op weg kon helpen om de naam van de stad te vinden die we bezochten.

The flag you see so very much in Bergues is the flag of Flanders. Bergues is part of Flanders, French Flanders that is, and from the many flags hanging everywhere it's very clear the inhabitants of Bergues certainly feel very Flemish. Never did I see so many Flemish flags as in Bergues. Maybe the film 'Bienvenue chez les Ch'tis' has something to do with it. And that's another thing you could see in the photos which could give you a clue as to what city it was we visited.

 

 

Op het stadszicht vanaf de vestingen en ook gereflecteerd in de spiegel op de rommelmarkt(merkte ik zelf achteraf) zie je het woord Ch'ti. Gewoon het woord Ch'ti googelen en dan doorklikken op de film kon heel wat duidelijk maken.
Met de Vlaamse vlaggen maakten en maken de inwoners van Bergues duidelijk dat ze eigenlijk geen Ch'tis zijn, al waren ze wel heel blij dat hun stad gekozen werd om er de film te maken. Een betere reklame kon dit vestingstadje niet krijgen. Dat de keuze op Bergues viel is eigenlijk allemaal te danken aan het belfort want voor de film was het belangrijk dat er een klokkentoren aanwezig was en die is er in het belfort van Bergues.

On the city view from the ramparts and also reflected in the mirror on the flea market(I noticed afterwards) you can see the word Ch'ti. Just googling the word Ch'ti would certainly have brought you to this movie and sent you in the right direction.
With the Flemish flags, Bergues' inhabitants made it clear they weren't Ch'tis, but they were nevertheless glad their city was chosen to film the movie in. It really put Bergues on the map. Bergues was chosen because the movie needed a city with a belltower and Bergues has that in its belfry.

 

Het belfort was meteen ook een mogelijkheid om het antwoord te vinden. Door even te googelen op het woord 'belfort' kom je te weten dat er in totaal 56 belforten zijn in België en Frankrijk en je ziet ze er ook meteen allemaal op een rijtje staan. Dan alleen nog de juiste eruit pikken ;)

The belfry was another big clue. By just googling the word 'belfry' you would find out there are 56 belfries in Belgium and France, all listed there. Then you just had to pick the right one ;)

 

 

Je merkt, er waren heel wat clues uit de foto's te halen, geen idee hoe jullie het juiste stadje vonden, daar ben ik eigenlijk wel nieuwsgierig naar nu ik het bedenk, maar in elk geval een dikke proficiat aan Saskia, Godelieve, Ingrid, Ger, Ingrid(geen blog), Rosemary, My little home and garden(ik kon je naam niet vinden op je blog, vandaar de blognaam), Miranda en Marian want jullie hadden het allemaal bij het juiste eind. Jullie reacties worden nu gepubliceerd mét nog een commentaartje van mij erbij, dat is wel het minste wat ik kon doen na jullie fantastische speurwerk.
De foto hierboven is van de bijzondere zijgevel van het gebouw waar nu het plaatselijke museum gevestigd is. Het gebouw heet 'Mont de Piété' (Berg van Barmhartigheid) en was voeger een pandjeshuis. Het werd gebouwd tussen 1629 en 1633 door Wenceslas Coebergher, een belangrijke architect en ingenieur in de zeventiende eeuw. Hij was ook een schilder en economist.

So as you see there were quite a few clues in the pictures. I have no idea how you all found the right answer and it makes me a bit curious to know so come to think of it, but I want to congratulate Saskia, Godelieve, Ingrid, Ger, Ingrid(no blog), Rosemary, My little home and garden(I couldn't find your name anywhere on your blog, so I had to put your blogname), Miranda and Marian because you all came with the right answer. Your comments will be posted now and I will add a reply, that's the least I can do after your superb detective work.
The picture above shows a striking side wall of the building which now houses the museum of the city. It's called 'Mont de Piété' (Mountain of Mercifulness) and it was a public pawnshop originally. It was built between 1629 and 1633 by Wenceslas Coebergher, an important Flemish architect and engineer in the seventeenth century. He was also a painter and an economist.

 

 

Een zijraampje van een voordeur in Bergues,
met alweer de Vlaamse leeuw.

A side window next to a front door in Bergues,
again with the Flemish lion.

Hier startten we onze wandeling langs de vestingen. Daar rechtsboven het paadje omhoog.

This is where we started our walk along the ramparts. We went up the little pathway on the right on the picture.

En dit was het einde van de wandeling langs de vestingen.Vanaf hier ging het terug richting stad. Deze twee torens staan op de Groenberg, vandaar ook de naam van de stad: Bergen en in het Frans werd dat Bergues. Heel wat steden en dorpen in Frans-Vlaanderen hebben van die Nederlands klinkende verfranste namen. Deze torens, de vierkante toren (tour carrée) en de spitse toren of 'piektorre' (tour pointue) en de poort zijn de enige restanten van de Sint-Winoksabdij die hier in de zevende eeuw gebouwd werd. De tour pointue is wel heropgebouwd in de negentiende eeuw nadat hij ingestort was. Dat was belangrijk omdat de toren ook dienst deed als baken voor de schepen.

And this was the end of our walk along the ramparts. From here we went into town again. Both these towers are on the Groenberg (green mountain), which is where the name of the city comes from: Bergen, which became Bergues in French. A lot of cities and villages in French-Flanders have Dutch sounding names that were frenchified when it became part of France. Both towers and the gate are the only remains of the Saint-Winoc Abbey that was built here in the seventh century. The towers are called the square tower(tour carrée) and the pointed tower(tour pointue). This last tower was rebuilt completely in the nineteenth century though, after it had collapsed. It was an important beacon for ships then, so rebuilding it was necessary.

De rivier die door Bergues stroomt is de Kolme,
al las ik ook ergens dat het een kanaal is tussen Veurne en Duinkerke.
Terwijl ik aan het uitvissen was wat het nu eigenlijk was, kwam ik op deze site terecht met echt prachtige foto's van Bergues die ik hier zeker wou vermelden. Maar of het nu een rivier of een kanaal is, is me intussen nog steeds niet duidelijk.

The river that runs through Bergues is the Kolme,
although I also read somewhere it is a channel between Veurne(B) and Dunkirk(F).
Trying to find out what it is now, I stumbled upon this site with truly gorgeous pictures of Bergues I didn't want to keep from you. But whether it is a river or a channel still isn't clear to me.

 

 

En tenslotte trakteer ik jullie graag op nog wat lekkers van bij een Berguesse bakker.
Kies maar een smaakje!

To end this long post I'd like to treat you to something tasty from one of Bergues' Bakeries. What flavour do you prefer?

 

Lieve groet,

Marian


 

What's blooming in the garden now - GBBD June

 

Wat bloeit er momenteel in de tuin - GBBD June

 

 

Just like every year, this is not really the time there is an abundance of bloom in our garden. There are the cranesbill that start to bloom and looking at the flowers closeby gives a beautiful picture but from afar it doesn't give the effect as the Columbines gave, with a cloud of colours. Now, it's more of a green carpet with tiny dots of colour in it. A bit hard to capture on photo, so that's why I decided to show you the cranesbill in close-up. And I do like to show flowers in close-up as you all may know by now. On the picture above you can see Geranium 'Philippe Vapelle', my favourite of the cranesbill in our garden. I love the delicate colour, the elegant flowerleaves and the striking foliage as well.

 

Net als elk jaar is dit niet echt de tijd van veel bloei in onze tuin. Er zijn de tuingeraniums die beginnen te bloeien en de bloemen van dichtbij bekijken levert een kleurrijk plaatje op maar van veraf gezien is het zeker niet het effect waar de Akeleien een week geleden wel voor zorgden, een wolk van kleuren was dat. Nu is het meer een groen tapijt met hier en daar een stipje kleur erin, ook mooi maar niet zo goed op foto over te brengen. Vandaar dus dat ik besloten heb om de tuingeranium van dichtbij weer te geven, iets wat ik eigenlijk het vaakst doe, bloemen in close-up fotograferen. Op bovenstaande foto zien jullie de Geranium 'Philippe Vapelle', mijn favoriete tuingeranium in onze tuin. De mooie kleur, de mooi gevormde bloemblaadjes, de mooie groene bladeren, een heel mooie plant gewoon.

 

 

This is another cranesbill we have in the garden, called Geranium Magnificum. It was the first cranesbill I bought that wanted to grow well here. I tried a lot of other well known kinds first but none of those did well here while I saw whole clouds of them in other gardens. It has always been a search to find plants for our difficult garden.  Geranium Magnificum has slightly darker flowers than Geranium Philippe Vapelle and the flower leaves are differently shaped. The foliage is completey different as well.

 

Dit is een andere tuingeranium die je in onze tuin vind, Geranium Magnificum heet die. Het was de eerste tuingeranium die het goed wilde doen in onze tuin. Ik had ervoor al veel andere en meer bekende soorten geprobeerd maar die deden het helemaal niet goed hier, terwijl ik ze in  andere tuinen hele wolken van bloemen zag vormen. Het is altijd een zoektocht geweest om planten voor onze toch wel moeilijke tuin te vinden. Geranium Magnificum heeft iets donkerder bloemen dan de Geranium Philippe Vapelle en de bloemblaadjes zijn ook anders van vorm. Het groene gebladerte is ook helemaal anders.

 

 

The last kind of cranesbill just starting to flower now but flowering throughout the whole summer, is this Geranium Endressii with light pink flowers. The only cranesbill in our garden that spreads well and forms large clumps eventually.

 

De laatste soort tuingeranium die net begint te bloeien maar die dan de bloei wel heel de zomer doorzet, is Geranium Endressi met lichtroze bloemen. De enige geraniumsoort die hier uitbreidt en uiteindelijk grote pollen vormt.

 

 

 

There's still some colour from the last Columbines but most of the plants are lying down now because of the fierce wind we had over the last days. Temperatures and the weather overall have felt more like Autumn than Spring once more. I think we had about three sunny, beautiful days sofar this Spring.

 

Er is nog wel wat kleur van de Akeleien maar de meeste planten liggen helemaal plat na de hevige windvlagen van de laatste dagen. De temperaturen en het weer in het algemeen voelden opnieuw meer als herfst dan als lente de laatste dagen. Ik denk dat we tot nu toe nog maar drie mooie lentedagen gehad hebben.

 

 

Maybe the wind is also why the first roses are all hanging down once they start blooming. I really have to lift them up by hand to see the flower. This rose is called 'Munstead wood'. I don't have many roses and didn't buy any new ones this year because of the weather and also because I have to keep roses in containers since our garden is too shady for them. I want to wait and see if growing roses in containers will be successful before buying more. They did survive the severe winter already and are producing fresh leaves and flowerbuds so things look good sofar. I do wonder how often I'd have to repot them and when would be the best period to do so. Tips are always welcome.

 

Misschien is de vele wind ook de oorzaak dat de eerste rozen allemaal met hun kopjes naar beneden hangen eens ze beginnen te bloeien. Wil ik de bloem zien, dan moet ik die echt vastpakken en draaien. Deze roos heet 'Munstead wood'. Veel rozen heb ik niet en dit jaar kocht ik er ook geen extra, een beetje door het weer en ook wel omdat de rozen hier in pot moeten groeien want de tuin zelf is te schaduwrijk voor rozen. Eerst nog eens afwachten of de rozen het in potten wel goed zullen doen voor ik er meer van koop. De strenge winter hebben ze toch al doorstaan en er worden nieuwe bladeren en bloemknoppen geproduceerd dus het ziet er tot nu toe goed uit. Ik vraag me wel af hoe vaak ik ze zou moeten verpotten en wanneer ik dat dan het beste doe. Alle tips zijn welkom.

 

 

Astrantia is just starting to bloom as well.

 

Zeeuws knoopje begint ook te bloeien.

 

 

The Viburnum flowers are starting to fade though. I don't think I've ever known the flowers to stay on the tree so long and so late in the season. I think the weather has everything to do with that.

 

De bloemen van Viburnum daarentegen beginnen net uitgebloeid te raken. Ik denk dat ik het nooit eerder meemaakte dat de 'sneeuwballenboom' zoals we de struik in onze tuin noemen, zo lang en zo laat in het seizoen nog in bloei stond. Wellicht heeft het weer daar alles mee te maken.

 

 

And while the rain is gently falling down outside here now, I want to finish with this picture of what we call 'the golden tree' from our neighbours, spreading its branches over our driveway. I took this picture last friday night when the sun decided to pay us a short visit and clouds disappeared so a blue sky appeared. The small white blurry spot in the blue you see on the picture is the moon.

 

En terwijl hier buiten nu de regen gezapig naar beneden valt, wil ik deze post afsluiten met een foto van de boom bij de buren die wij de 'gouden boom' noemen en die zijn takken over onze oprit spreidt. Ik nam de foto vorige vrijdagavond toen plots de zon besliste om ons eens een blitzbezoekje te brengen en bovendien de wolken verdwenen en we een blauwe lucht in de plaats kregen. De witte vage stip in het blauw die je op de foto ziet, is de maan.

 

 

 

 

Marian