vrijdag 22 april 2016

Springtime magic in the forest

It's that time of year again when parts of the woods get covered in a layer of white or blue or a mix of both. No matter how many times you've seen it it's impossible not to be impressed by it year after year. So, after this long time of no blogging from my side, I'd love to share that little bit of magic in the woods with you here, more specifically from the woods on Mont noir and in the parc Marguerite Yourcenar in Saint-Jans-Cappel.

Layers of blue wild hyacinths at the parc Marguerite Yourcenar.
You don't really find much flat areas here as this area that's right on the border of
France and Belgium is called 'Heuvelland' which means land of hills. 

 Believe me, if you just want to walk and not take pictures here you have to leave your camera and phone home because I think it's impossible to walk here and not feel the urge to take photos.

The blue carpet of bluebells may be magical but you know by now I always love a close-up picture and these bluebells are so delicate, beautiful and elegant.

 It's wonderful to be able to walk among these beautiful wild flowers. That's why I think it's such a pity people had been stepping on the Hyacinths on many places. There are pathways to walk on so I don't see why you would want to step on those marvelous flowers and ruin the blue carpet under the trees. I don't even get why one would do so. Really makes me angry and sad.

They may not get as much attention as the bluebells but these carpets of wild garlic really are amazing as well.

As if snow has fallen in some parts of the forest where the soil under the trees is covered in wild garlic.

At the parc Marguerite Yourcenar I always love that one spot where the redbrown leaves of a huge red beech (I think that's what it is) are twirling above the blue hue of the wild hyacinths. To me it's like a magical combo of Spring and Autumn happening. There's a wooden bench right at that spot which invites you to inhale the magic of it all.

Looking down at all that beauty,
don't forget to look up as well cause there's beauty to be found there as well.

Also, don't forget to soak in the surrounding landscape from 'Heuvelland' from time to time when there's an opening along the path in the forest at Mont noir. 

With this view I'd like to finish this long post with an overload of pictures, I know.
Just see it as a compensation of being absent here for so long.

Happy weekend all!


donderdag 13 augustus 2015

Arras under a grey sky on a late july afternoon

When we left Louvre-Lens (see my previous post), although the sky was looking very threatening still, the rain had stopped and we decided to drive on to Arras (our original plan) and walk its streets afterall.

Toen we Louvre-Lens verlieten (zie vorige post) zag de lucht er nog wel dreigend uit maar de regen was over en daarom beslisten we toch door te rijden naar Arras (ons oorspronkelijk plan) om er een korte wandeling te maken.

Grand'Place, Arras

Place des Héros, Arras

It was the first time I was in Arras and I have to say I was truly amazed by the many, many typical Flemish houses on the two major squares of Arras, which are Grand'Place and Place des Héros, also called petite place.  I knew Arras is famous for those houses but honestly, I really didn't expect to see so many of these typical houses lined up next to eachother, leaning against eachother, all around both squares. Even in Flanders, you can't find that many of these typical houses together. Arras is not a part of French Flanders by the way. Arras is part of Artois, once a county and historic province of the kingdom of France. Arras was once called Atrecht, which is the Dutch name for Arras. Arras is one of the main cities in Artois. O, and you have to pronounce the final 's' in Arras, unlike most French words ending on 's' ;) 

Het was voor het eerst dat we in Arras waren en ik moet zeggen dat ik best onder de indruk was van de vele huizen met typisch Vlaamse gevels op de twee belangrijkste pleinen van Arras, Grand'Place en Place des Héros, ook petite place genoemd. Ik wist wel dat Arras bekend stond om de typische huizen maar zoveel had ik er echt niet verwacht, netjes naast elkaar, leunend tegen elkaar, rondom de pleinen. In Vlaanderen zelf staan nergens zoveel huizen met de typische Vlaamse gevels samen. Arras ligt trouwens niet in Frans Vlaanderen maar in Artois, vroeger Artesië, ooit een hertogdom en een historische provincie van het koninkrijk Frankrijk. Arras heette vroeger Atrecht. Het is één van de belangrijkste steden in Artois. O en in tegenstelling tot de meeste Franse woorden die op 's' eindigen moet je in Arras de eind 's' wel uitspreken ;)

Despite the threatening sky, there were palmtrees and a beach on the Grand' Place which was transformed into the local beach for the summer with children playing in the sand on swings and other fun outdoor playsets. That didn't make it easy to get the rows of houses on photo as I wanted it but it did give the town square a summer and holiday look even if the weather was dark and grey.

Ondanks de dreigende hemel, waren palmbomen en een strand te zien op het Grand'Place dat voor de zomer omgetoverd was in een plaatselijk strand. Heel leuk voor de kinderen die er op allerhande kleine en grotere speeltuigen hun energie kwijt konden. Het maakte het natuurlijk niet eenvoudig om de rijen huizen op foto te zetten maar het gaf het plein wel een zomerse vakantiesfeer, zelfs op een grijze dag.

Arras has PhilipII(of Spain) to thank for its town squares with the typical look and the many typical houses with stone pilarred arcades. In the sixteenth century PhilipII forbid building wooden houses in the town of Arras and also there could not be any overhang over the streets. These were safety measures but he also wanted to embellish the town and also have as many houses as possible right around the market places to be able to have as many traders as possible right on the market place who, with the arcades, had a perfect place to display their goods as well. The result of these strict regulations was an architectural ensemble of 155 houses in Flemish Baroque style which is unique in Europe. 

Arras heeft zijn typische uitzicht van huizen en arcades met stenen zuilen te danken aan FilipsII(van Spanje). In de zestiende eeuw verbood FilipsII het bouwen van houten huizen in Arras en mochten de huizen ook niet meer boven de straat uitsteken. Dit waren veiligheidsmaatregelen maar terzelfdertijd wou hij de stad verfraaiien en zoveel mogelijk huizen direct rond de marktpleinen hebben zodat de handelaars er zich konden vestigen en ze dankzij de voorziene arcades ook een perfect beschutte plek hadden om hun goederen tentoon te preiden. Het resultaat van deze stricte regels is een architecturaal ensemble van 155 huizen in Vlaamse barokstijl dat uniek is in Europa.  

Visiting Arras and learning more about its history, I was amazed at how similar that history is to the history of Ypres. Both Ypres and Arras were a center of wool and cloth industry and trading in the middle ages. Arras became particularly well known for its production of fine tapestries. So much so even that in English and Italian the word Arras (Arrazi in Italian) was used to refer to tapestries in general.

Door dit bezoek aan Arras en door zo meer over zijn geschiedenis te weten te komen, viel het me op hoe gelijkend de geschiedenis van Arras is met die van Ieper. De steden waren beide centra van lakenindustrie en -handel in de middeleeuwen. Arras werd bovendien heel bekend voor zijn verfijnde wandtapijten. In zowel Engeland als in Italië werd de naam 'Arras'(Arrazi in het Italiaans) zelfs synoniem voor 'wandtapijt'.

Another thing Arras and Ypres have in common is that they were both almost completely destroyed during the first world war. There has even been the same discussion about rebuilding the city or leaving it in ruins as a constant reminder. Eventually, same as in Ypres, the decision was made to rebuild the historic buildings as they were before the war, using photographs and archive documents to do so. In Arras, Pierre Paquet, the chief architect responsible for France's national monuments, was given that huge task, in Ypres, Jules Coomans, the city architect who had also been responsible for the restoration of historic buildings in Ypres before the war, was given the task. In both cities the rebuilding was finished in the 1930's. If you want to, you can see and read more about Ypres in this post I made a few years ago.

Wat Arras en Ieper ook gemeen hebben is dat ze beide verwoest achterbleven na de eerste wereldoorlog. Er was zelfs dezelfde discussie of de stad heropgebouwd moest worden of in puin moest blijven als een constante herinnering. Uiteindelijk werd ook in Arras, net als in Ieper, ervoor gekozen om de historische gebouwen her op te bouwen zoals ze er voor de oorlog uitzagen, gebruik makend van foto's en archieven. In Arras kreeg Pierre Paquet, de hoofdarchitect verantwoordelijk voor de nationale monumenten in Frankrijk, deze immense opdracht; in Ieper was dat Jules Coomans, de stadsarchitect die voor de oorlog al verantwoordelijk was voor het restaureren van de historische gebouwen in Ieper. Wie dat wil kan hier meer van zien en lezen in deze post over Ieper die ik enkele jaren geleden maakte.

In the streets leading away from the town squares in Arras, the houses weren't rebuilt in medieval style and there are some beautiful examples of art deco to be found there. We didn't really walk very far from the center squares and other main historical buildings but still I noticed a bit of art deco here and there and houses that drew my attention like the one in the picture above. 

In de straten weg van de twee centrale pleinen in Arras, werden de huizen niet naar middeleeuws model heropgebouwd en zijn daardoor mooie voorbeelden van art deco terug te vinden.Wij wandelden niet echt ver weg van het historisch centrum op dit kort bezoek maar toch viel me hier en daar wat art deco op en sommige huizen trokken mijn aandacht zoals dat op de foto hierboven bijvoorbeeld.

Love the shutters, the large windows, the elegant balcony and the colours used.

Ik hou van de prachtige luiken, de grote ramen, het elegant balkon en de mooie kleuren.

Typical art deco decorations.

Typische art deco decoraties.

A bit of colour for this bakery on the corner of a street. The building really stands out from the rest of the buildings. Apparently the blue ceramic pieces in this building were made by two famous Parisian ceramists, Alphonse Gentil and François-Eugène Bourdet.

Wat kleur voor deze bakkerij op de hoek van een straat. Het gebouw valt echt op naast de rest van de gebouwen. Blijkbaar werden de blauwe stukken in keramiek in dit gebouw gemaakt door de bekende Parijse keramisten Alphonse Gentil en François-Eugène Bourdet.

Really loved the detail above the windows in this building. Pity about the dried up flowers on the window sill though.

Het detail boven de ramen van dit huis vond ik heel mooi. Wel jammer van de verdroogde bloemen op de vensterbank.

Hope you enjoyed this post with a first view of Arras. 
But even though we didn't have time to see all of Arras, I still have more to show you.
To be continued!

Hopelijk genoten jullie mee van ons kort bezoek aan Arras.
Maar ook al hadden we niet de tijd om alles wat Arras te bieden heeft te zien,
toch heb ik nog meer om jullie te tonen.
Wordt vervolgd!